Zoals jullie weten schrijf ik regelmatig over stress en hoe je daarin de balans kunt vinden. Ik zeg ook vaak tegen cliënten: Stress is in wezen positief. Het helpt je om alert en adequaat te reageren op situaties. Je kunt ook prima een tijdje onder grote stress functioneren, maar je moet wel voldoende herstelmomenten kunnen inbouwen. Dat laatste schiet er voor velen bij in. Zo rijgen de stressmomenten zich aaneen tot een chronisch stressniveau en dat zorgt er uiteindelijk voor dat bij iedereen op een gegeven moment de rek er uit is. Je ontwikkelt dan allerlei klachten op lichamelijk- en psychisch vlak.
Mijn meest recente blogs
Het belang van stoppen, kalmeren, rusten en genezen
Vorige maand ben ik een weekendje op retraite geweest. Het thema van dit weekend was zitmeditatie en “stoppen”. Tijdens dit weekend werd een tekst van zen leraar Thich Nhat Hanh voorgelezen over zitmeditatie en stoppen:
“Wij zijn altijd aan het rennen en dat is een gewoonte geworden. Wij worstelen de hele tijd, zelfs in onze slaap….. Wij moeten de kunst van het stoppen leren, ons denken stoppen, onze gewoonte-energieën, onze afwezigheid, de sterke emoties die ons regeren.
Waarom blijven vrouwen langer gestresst dan mannen?
Zoals de trouwe lezers van mijn blog weten, ben ik vorig najaar in revalidatie geweest vanwege chronische pijnklachten en heb daar vele nieuwe inzichten opgedaan. Mijn grootste inzicht was dat je brein na langdurige stress in de stressmodus komt te staan en dat die stressmodus uiteindelijk zorgt voor pijn- of vermoeidheidsklachten.
Hoe je de stilte kunt ontdekken in de randstad
Eind mei was ik een midweek samen met mijn man op Terschelling. Sowieso een prachtig eiland, maar waar ik nou heerlijk van heb genoten was de stilte! Geen vliegtuigen die overvlogen, geen/nauwelijks autoverkeer, geen trams, geen gillende sirenes, weinig mensen om me heen en heel veel stilte..
Nou ja, stilte gevuld door vogels, de wind, de zeegolven en een vlaagje muziek uit een eenzame strandtent. Echt stil bestaat niet.
Hoe leer je geduldig te zijn, wanneer je je erg onrustig voel?
Het heeft even geduurd voordat ik een nieuw blog heb geschreven. De reden hiervoor is dat ik het de laatste tijd erg druk heb gehad. Ik heb de laatste tijd veel nieuwe opdrachten binnen gehaald. Als ondernemer zijnde word ik daar euforisch van en geeft me dat weer veel positieve energie. Ik bruiste van de energie en voelde me opperbest!
Alle ballen in de lucht houden, hoe blijf je goed voor jezelf zorgen?
Ik verwijs vaak in mijn nieuwsbrief naar “alle ballen die wij vrouwen altijd in de lucht moeten/willen houden”.
Er zijn ballen waar we volmondig “ja” tegen zeggen, maar ook ballen die het leven je toedelen.
Sinds vorig jaar heb ik er een bal bij: mantelzorger voor mijn ouders. Nou bal, zeg maar gerust skippybal. Zo groot voelt hij in ieder geval qua emoties en impact op mijn leven. Mijn vader heeft Alzheimer en vorig jaar is hij in december opgenomen omdat het voor mijn moeder thuis niet meer houdbaar was. Het is inmiddels duidelijk dat hij permanent opgenomen blijft.
Ik woon in Den Haag en mijn ouders wonen in Nijmegen. Ik reis sinds december gemiddeld elke twee a drie weken in de weekenden “even” op en neer naar mijn beide ouders. Wij hebben geen auto en met het openbaar vervoer ben ik daar gemiddeld van deur tot deur 5,5 uur in totaal mee zoet. Daarnaast heb ik elke dag een behoorlijk overspannen moeder aan de telefoon. Minimaal één keer per dag, vaak meerdere keren. Ik ben enig kind en daarmee is het plaatje volgens mij wel duidelijk.
Life-events zetten altijd de balans weer volledig op zijn kop. Bij mij natuurlijk ook. In eerste instantie denk je daar helemaal niet over na. Er is crisis, je gaat handelen en natuurlijk wil je dat graag. Maar al naargelang de situatie blijft voortduren, ga je ook het gewicht van die bal voelen. Daar werd ik de laatste weken weer mee geconfronteerd. Dat is ook de reden waarom ook mijn nieuwsbrieven elkaar niet meer zo keurig elke 4 weken opvolgen. Ik heb weinig energie en ruimte voor andere dingen gehad.
Maar daar zit ook meteen het gevaar. Uit persoonlijke ervaring, maar ook als coach, weet ik heel goed dat bij een crisis het “goed voor jezelf zorgen” meteen naar de achtergrond verdwijnt. Daar ga je als eerste op bezuinigen wanneer je tijd moet vrij maken voor die crisis. Terwijl je hebt juist tijd nodig om te bezinnen, bij te tanken en uit te rusten om het ook op de langere termijn te kunnen volhouden.
Sinds een paar weken is dat kwartje bij mij weer goed gevallen. Ik zorg nu weer heel goed voor mezelf. Stel meer mijn grenzen, ben al twee keer in mijn uppie naar de sauna gegaan, ben veel gaan wandelen etc. Mijn energie komt langzaam weer terug. Dat maakt de bal niet minder heftig, maar ik kan hem wel veel beter hanteren.
Wat me verder ook goed heeft geholpen was een ademhalingstechniek van mijn yogadocent. Die wil ik je heel graag meegeven:
Tip1:
Om je hele lichaam de kans te gunnen zichzelf te herstellen van veel stress moet je heel langzaam ademen. Je ademt in, dan houdt je je adem een paar tellen vast, ademt heel langzaam uit en blijf dan ook een paar tellen leeg. Dan weer heel langzaam inademen..
Neem een klok erbij. Het is de bedoeling dat je ongeveer 3 keer in en uitademt per minuut. Dat is echt behoorlijk weinig hoor. Ga eerst maar eens even normaal ademen met de timer erbij..
Ik probeer dit ’s ochtend te combineren met mijn meditatie. Dan zit ik toch een kwartier stil en focus me op mijn ademhaling, dan is het een kleine moeite om langzamer te gaan ademen.
Ben benieuwd wat dit je oplevert!
Tip 2:
Blijf dingen doen waar jij blij van wordt en waarvan jij oplaadt. Schrijf even voor jezelf op een papier op waar jij blij van wordt, bedenk dan eens hoe vaak je dat zou willen doen in een week en houd aan het einde van de week even bij hoeveel je daadwerkelijk daarmee aan de slag bent geweest.
Bijvoorbeeld:
Activiteit Wens Werkelijkheid
Boek lezen
Film kijken
Blogs lezen
Tijdschriften lezen
Wandelen
Niets doen
Creatief bezig zijn
(flowkalender)