Vorige maand ben ik een weekendje op retraite geweest. Het thema van dit weekend was zitmeditatie en “stoppen”. Tijdens dit weekend werd een tekst van zen leraar Thich Nhat Hanh voorgelezen over zitmeditatie en stoppen:
“Wij zijn altijd aan het rennen en dat is een gewoonte geworden. Wij worstelen de hele tijd, zelfs in onze slaap….. Wij moeten de kunst van het stoppen leren, ons denken stoppen, onze gewoonte-energieën, onze afwezigheid, de sterke emoties die ons regeren.
Zoals de trouwe lezers van mijn blog weten, ben ik vorig najaar in revalidatie geweest vanwege chronische pijnklachten en heb daar vele nieuwe inzichten opgedaan. Mijn grootste inzicht was dat je brein na langdurige stress in de stressmodus komt te staan en dat die stressmodus uiteindelijk zorgt voor pijn- of vermoeidheidsklachten.
Eind mei was ik een midweek samen met mijn man op Terschelling. Sowieso een prachtig eiland, maar waar ik nou heerlijk van heb genoten was de stilte! Geen vliegtuigen die overvlogen, geen/nauwelijks autoverkeer, geen trams, geen gillende sirenes, weinig mensen om me heen en heel veel stilte..
Nou ja, stilte gevuld door vogels, de wind, de zeegolven en een vlaagje muziek uit een eenzame strandtent. Echt stil bestaat niet.
Het heeft even geduurd voordat ik een nieuw blog heb geschreven. De reden hiervoor is dat ik het de laatste tijd erg druk heb gehad. Ik heb de laatste tijd veel nieuwe opdrachten binnen gehaald. Als ondernemer zijnde word ik daar euforisch van en geeft me dat weer veel positieve energie. Ik bruiste van de energie en voelde me opperbest!
Stress verslechtert slaap, slecht slapen verergert stress. Hoe kom je uit deze vicieuze cirkel?
Bovenstaande kop stond op 20 februari jl. in de NRC. Het artikel vervolgt met:
“Dat werkstress en gepieker over werk kunnen leiden tot een verstoorde nachtrust, ligt voor de hand.
Voor het geval je mijn facebookpagina “geliked” hebt, dan heb je gezien dat daar de laatste tijd weinig gebeurt, nou eigenlijk al weken niets!
Ik heb namelijk weer serieuze facebookstress. Al sinds is ondernemer ben, krijg ik van alle kanten te horen en te lezen dat een facebookpagina niet mag ontbreken als marketing-tool. Nou snap ik dat heus wel, alleen ik merk aan mezelf dat ik het ontzettend ingewikkeld vind om zo vaak iets op die pagina te zetten. Om zo vaak te ZENDEN, voor mijn gevoel.
Het is niet zo dat ik niets te vertellen heb. Ik kan urenlang praten over vrouwen en balans, ik weet er ontzettend veel vanaf. Alleen dat is altijd in een gesprek met een ander.
Facebook is voor mij een heel ander contact. Wanneer ik weer iets “moet” posten op facebook van mezelf, en ja dat voelt ook echt als moeten… dan voel ik altijd een beetje weerstand.
Ik ben dat gaan onderzoeken bij mezelf en het heeft vooral te maken met het zenden. Zo gebruik ik geen persoonlijke facebookpagina, ik kijk ook nooit op andermans facebookpagina. Ik zit niet op Instagram, twitter niet, linked-in “doe” ik ook nauwelijks en ik “app” ook niet.
Maar ja als ondernemer zou je dit allemaal veel meer moeten doen, dus ik zit regelmatig in de spagaat met hoe het zou moeten en wat ik kan opbrengen om te doen. Want ik moet als ondernemer zichtbaar zijn.
Zo heb je ook al weken geen e-zine van me ontvangen. Ik zit op een gemiddelde van 6-8 weken en dat is alleen maar omdat ik met enorme letters e-zine in mijn agenda heb staan. Dat stel ik dan nog wat weken uit en dan verstuur ik er weer een. Want dit voelt toch ook een beetje als “zenden”.
Wat is dat toch? Ben ik te bescheiden, verlegen, onzeker?
Sinds ik het boek van Liesbeth Smit aan het lezen ben: “Ik moet nog even kijken of ik kan”, valt dit puzzelstukje op zijn plek: ik ben een introvert!
Voor mij is het boek een feest van herkenning. Grappig dat ik daar nooit zo over nagedacht heb.
En jij, weet jij van jezelf of je een introvert, extravert of een ambivert ( een beetje van beiden) bent?
Liesbeth Smit stelt in haar boek een simpele vraag om erachter te komen:
Vraag: Je hebt een drukke week achter de rug. Hoe ontspan je het liefst op vrijdagavond?
(Niet nadenken, je eerste impuls is de beste indicatie)
A Door een vrij-mi-bo te doen met collega’s en vrienden. Of uit eten te gaan met mijn geliefde of gezin.
B Door rustig thuis op de bank te zitten. Met tapas voor iedereen, een dekentje, een boek of netflix
C Dat hangt ervan af. Soms door thuis te blijven, soms door mensen op te zoeken.
A= extravert B= introvert C= ambivert.
( bron: ‘Ik moet nog even kijken of ik kan”, Liesbeth Smit. pagina 28 )
Liesbeth legt in dit boek mooi uit wat het verschil is tussen introverten en extraverten. “Over het algeheel hebben introverten een naar binnen gerichte levensoriëntatie. Ze krijgen energie van reflectie en beschouwing en verliezen die energie door sociale interactie. Een introvert geeft energie in contact met anderen, een extravert krijgt het dan juist.
Gedragskenmerken die aan introverten worden toegekend zijn bedachtzaamheid, een observerende, denkende en rustige instelling, goed kunnen luisteren en gevoeligheid voor geluid of sociale drukte”.
In Nederland wordt ervan uitgegaan dat ongeveer 30 % introvert is.
Ik merk dat ik sinds het lezen van dit boek een aantal dingen zo veel beter kan plaatsen bij mezelf. Zo ook de facebookstress. Het past gewoon niet bij me!! Hè, hè. Dus misschien zie je wel weer eens een post van mij op facebook, maar dan alleen omdat ik graag iets wil delen. Niet omdat ik “moet”.
Als je hierboven dingen herkent, dan raad ik je dit boek echt van harte aan. Het is hilarisch geschreven, met vele praktische herkenbare situaties maar ook zeer nuttige tips.